Dag 25 - Huldiging in Banjul
Om 10:00u rijden we samen met Adriaan, Harm en Norbert naar de Arc; daar worden we opgehaald en onder escorte naar The State House gebracht voor de ceremonie met de Vice President van Gambia. Het blijkt een groot terrein midden in de stad waar allemaal koloniale panden staan. Op een weiland naast de gebouwen parkeren we de auto’s. Opvallend zijn de rijen Mercedessen die, onder een dikke laag stof, ook in het weiland geparkeerd staan. Raar land: je brengt een lading barrels en ondertussen staan er een boel sterren te verstoffen.
Op de 1e etage van een groot wit, koloniaal gebouw worden we in een conferentiezaal getrakteerd op koek en een flesje fris. Vooral de bedienden van de vice-president zijn erg blij met de koekjes.. Als alle nog in Gambia aanwezige teams gearriveerd zijn in de zaal worden we naar de kamer van de vice-president geleid. Zij heet ons een voor een welkom met een vriendelijke handdruk. Dan begint een vreemd soort poppenkast. De Challengers, met Piet als spreekbuis, een woordvoerder van de Jammeh Foundation for Peace, Ingrid van de Amsterdam-Dakar Challenge en de vice-president doen allemaal hun zegje in een paar microfoons. Het is echt net een toneelstuk, inclusief een passend decor. Het is een rare toestand, maar natuurlijk toch leuk om mee te maken. Als aandenken krijgen we allemaal een certificaat - prachtig.
Overigens vertelt de vice-president dat er vanaf 2007 een nieuwe (milieu)wet van kracht wordt in Gambia die het verbiedt om auto’s ouder dan 10 jaar het land binnen te brengen. Hoe dat dus moet met de ‘spelregel’ van de Challenge dat een auto maar €500 mag kosten is nog onduidelijk…
Vervolgens gaat iedereen naar buiten omdat La Grande Dame ook nog even bij de auto’s wil kijken. Op het heetst van de dag staan we daar te wachten - en ze komt maar niet. Tot we, na een uur in de brandende zon “dreigen” om we weg te rijden; plots komt een hele delegatie op de auto’s toe lopen. Maar de vice-president is er niet bij: ze laat dit over aan haar onderdanen.
Na de ceremonie rijden we snel naar de haven om de eend van Daan en wat andere spullen van collega-teams in onze container te proppen. Elke keer een feest om in de haven te zijn: iedereen is je vriend en wil je helpen en om de 5 minuten komt er weer een andere official vragen wat we aan het doen zijn. Maar als we dan zeggen dat dit allemaal met Mr. Nielsen van GamShip geregeld is, is het weer goed. We blijven lachen…
Dan terug naar het hotel om Robert op te pikken: hij heeft last van Banjul Belly en is vanmorgen niet lekker wakker geworden. Gelukkig gaat het inmiddels weer wat beter. Door al het gedoe is het inmiddels te laat geworden om nog af te reizen naar Fantumbung. Dietwin heeft overigens aangegeven niet meer mee te willen: hij kan maar slecht wennen aan de warmte en heeft geen zin meer om in de auto te zitten. We gaan een biertje drinken bij het hotel en het wordt steeds gezelliger: Ingrid van de ADC-organisatie is er en ook John, de partner van Tonnie blijkt in de buurt te zijn en schuift aan voor een pilsje.
We spreken af dat we vandaag nog naar camping Kuruba in Kartung rijden. Kartung ligt aan de zuidkust van Gambia en vorig jaar was hier de finish van de Challenge. Het blijkt er goed toeven: prachtige stranden, mangroves en de zee. Op de camping worden we erg hartelijk welkom geheten en voordat we echt kennis maken met het Hollandse stel dat de camping runt nemen we een duik in de zee. Kijk naar de foto’s en geniet: dat deden wij ook...!
Index dagboek
