Dag 21 - Rustdag op camping Lac Rose
Van tevoren hadden we bedacht dat de titel van dit dagverslag “Dakatertje” zou worden - en daar hebben we gisteravond zeker genoeg voor gedronken. Maar nadat we uitgeslapen hebben tot 11:00u en een uurtje later aan de brunch zitten in het restaurant voelen ons verbazingwekkend goed. Waarschijnlijk was ons lichaam gewoon toe aan bier; we hebben tenslotte lange tijd zonder gezeten.
Dietwin verzamelt al onze was en levert die af bij een van de wasvrouwen op de camping; aan het einde van de dag is alles weer fris en schoon. We halen de Audi leeg en voor €5 wordt het interieur schoongeblazen met een compressorpistool; dat scheelt zeker een paar kilo zand. Dan laten we de banden aflopen naar 1,4 bar, want vanmiddag gaan we door de duinen naar het strand.

Rond 15:00u is er een clubje auto’s verzameld en vertrekken we naar Le Lac Rose voor een paar foto’s. Best een suf meer eigenlijk, niet veel bijzonders. Dan terug en via een weggetje langs de camping de duinen in. Q vindt het nog altijd fijn in het zand: zonder problemen scheuren we over de duintoppen naar het strand.

Daar aangekomen wederom een boel Kodak-momenten. We genieten van de zee en iedereen groepeert zich; Pieter neemt een duik en Adriaan rijdt op de motor van Paul over het strand. Daan klimt boven op de witte Patrol en met Robert achter het stuur crossen ze over het zand. Maar dan gaat het mis: Robert rijdt de Patrol door de branding om een mooie splash te maken, maar de auto raakt in onbalans en het zware ding stuurt zichzelf linksaf, recht de zee in.

Er ontstaat lichte paniek en iedereen rent naar de Patrol om te helpen. Robert houdt zijn voet vol op het gaspedaal zodat de motor onderwater blijft lopen; de cycloon luchtfilterinlaat boven op de auto zorgt ervoor dat de motor kan blijven ‘ademen’. De voorklep van de Patrol staat inmiddels helemaal onder water. De Pajero wordt in stelling gebracht om de Patrol met een spanband uit de zee te trekken, maar ook de Pajero komt ook vast te zitten. Dan positioneren de Patrols van Thijs en Buur zich haaks op de zee en met ons kinetisch touw wordt een geslaagde tweede poging ondernomen en de witte Patrol wordt heroverend op de zee.
Wat bleekjes stapt Robert uit de auto. Adriaan knielt verslagen neer in het zand naast de Patrol; dat is maar net goed gegaan. Beide achterbanden zijn van de velg gelopen en er stroomt zeewater uit de portieren. Alles is kleddernat. Ach ja; zo beleef je zelfs op een rustdag nog wat. De motor is onder water overigens gewoon blijven lopen; het zijn net tractoren die Nissan Patrols.
Aan het begin van de avond vraag ik de gids van de camping, John, om een taxi voor me te bellen. Voor €30 word ik naar een Cybercafe in een stadje 25km verderop gebracht. De oude Peugeot heeft bijna geen verlichting, maar dat lijkt de chauffeur niet te deren: vol gas blèren we in het donker over de gatenweg. En ik maar denken dat ik hard ga op Circuit Zandvoort; deze F1-piloot kan er ook wat van!
Het lijkt af en toe wel een slalomproef als we weer uit moeten wijken voor een paard en wagen die zonder verlichting over de weg hobbelen. In de dorpjes waar we doorheen rijden nog volop levendigheid. Er zijn veel mensen op straat, alle winkels en kraampjes zijn nog open en er wordt druk gehandeld. Wederom opvallend hoeveel energie de mensen hier lijken te hebben.
In het Cybercafe sluit ik mijn laptop aan en zet de foto’s van de afgelopen dagen op de site. Via de statistieken blijkt dat onze site deze maand al 200.000 hits heeft gehad; we doen het dus allemaal niet voor niets. Ook de berichten op het gastenboek geven blijk van waardering: leuk om te lezen! Ik sla ze op op de laptop om ook de anderen de berichten te kunnen laten lezen.
Dan open ik de Autovisie website waarop onze dagverslagen ook te lezen zijn. Daarna bekijk ik de officiële Amsterdam-Dakar site nog even en lees dat ook in de tweede groep meerdere teams de extreme route niet hebben afgemaakt. Het is ook echt loodzwaar, té zwaar denk ik zelf, voor onervaren Challengers.
Als laatste check ik mijn mail en lees een berichtje van de Autovisie-redactie die aangeeft hoe ze maandag ons eindverslag aangeleverd willen hebben. Er zijn zes pagina’s in editie 26 gereserveerd en ze vragen om 50 foto’s die ik in hoge resolutie op onze site zal klaarzetten, zodat zij die zelf kunnen downloaden. Dat wordt een leuk artikel
!
Dan met de F1-coureur terug naar de camping. Het is al bijna 23:00u en nog steeds is er volop drukte in de dropjes. Op de camping aangekomen duik ik snel mijn bed in; Bas en Dietwin liggen al. Morgen weer vroeg op voor de laatste etappe van onze reis. Naar Banjul, Gambia.
Index dagboek