Dag 18 - Atar naar Nouakchott
Op ons na verlaat iedereen van onze groep (5 auto’s en de motor) vanmorgen om 8:30u de camping voor de reis naar Nouakchott. Wij knutselen nog wat, ontbijten uitgebreid en rijden vervolgens om 9:00u ook weg. De weg naar Nouakchott is inderdaad ‘immer gerade aus’ en met zo’n 135km/u rolt Q soepel over de kaarsrechte, geasfalteerde weg, dwars door de Sahara. Ongeveer halverwege halen we de groep bij en eten we gezamenlijk een broodje. Dan rijden wij vooruit om vast een aantal parkeerplaatsen te reserveren in Nouakchott.
Eenmaal aangekomen aan de rand van de stad chartert Dietwin een taxi en rijdt voor ons uit naar de Auberge. Het kost allemaal niets hier; voor 33 eurocent worden we bij het hotel afgeleverd.
Ongeveer een uur later arriveren onze collega-teams. Een aantal mensen reist vervolgens af om rond te kijken op de lokale visafslag. Jur zoekt een internetcafé op om, wederom voor een habbekrats, een uur of wat aan de site te werken. De foto’s van de afgelopen 6 dagen worden geplaatst en het Gastenboek gaat op een memorystick mee naar het hotel; zo kan iedereen straks in de Auberge meelezen op de laptop.
Als we 's avonds rond 19:30u vertrekken om met z’n allen een hapje te gaan eten is er nog geen spoor van de extreme teams. We belanden in 'Bruxelles', een restaurant van een Vlaming waar we (dus?) weer aan de frieten gaan, dit keer met steak en appelmoes. Want zeg nou zelf: je bent in Afrika of je bent het niet ;-) Na het eten willen we eigenlijk nog wel een paar biertjes scoren, maar dat is in dit land uiteraard geen kwestie van een stop bij de avondwinkel. Dietwin spreekt wederom een taxichauffeur aan, die ons via, jawel, de ambassadeur van Kongo helpt aan treetje bier. Dit keer zijn de prijzen overigens ronduit Amsterdams te noemen; €3 per blikje, maar dat mag de pret niet drukken.
Eenmaal terug in het hotel treffen we Arthur en de andere ‘extreemgangers’ aan. De Lada Niva staat nog in Tidjikja; de poulie is van de krukas gelopen en inmiddels is besloten dat bij de volgende groep alleen nog 'echte' 4x4's de extreme route mogen rijden. Iedereen heeft de rit gezond en wel overleefd, maar het was wel afzien: er is elke dag van 's morgens vroeg tot 's avonds laat doorgereden, dus een koud biertje gaat er wel in. Morgen vertrekken we rond 8:30u voor de rit naar Senegal waar we zullen overnachten in Zebrabar, een mooie locatie in een natuurreservaat aan de kust. We rijden op uitdrukkelijk advies van onder meer de organisatie níet via Rosso, omdat het daar te gevaarlijk schijnt te zijn. Rechts afbuigen voor Rosso dus, om vervolgens bij Bourges de Diama de grens over te gaan. Het schijnt een mooie maar lange dagetappe te worden, dus we zullen het niet té laat maken vanavond. Tot morgen!
Blader voor de nieuwe foto's naar 
Index fotoboek
Index dagboek
