Dag 17 - Bab Sahara revisited
Vannacht leek het meerdere malen alsof we met tent en al weggeblazen zouden worden; wat een wind. Het kampvuur is vanzelf gedoofd en her en der ligt wat zwerfafval wat we in een grote vuilniszak stoppen. Rond 9:00u is het kamp opgedoekt en vertrekken we voor onze trip naar de meteorietkrater. Onderweg rijden we over zandduinen, zand- en rotspaden. Het heeft af en toe wel wat van een rally trial wat dat betreft. De gang zit er redelijk in en om 11:00u houdt de gids ons staande en vertelt dat de krater achter de volgende duinen ligt; we stappen uit en lopen omhoog.
In gedachte verwacht je toch maanmannetjes, ruimteschepen en wat dies meer zij, maar ook zonder deze fantasie valt de aanblik van de krater wat tegen; wat rotsen in een rondje met een enorme hoop zand in het midden. Als je het niet zou weten zou je er zo langsrijden. Om naar te kijken niet veel bijzonders dus, al is de ontstaansgeschiedenis natuurlijk wél interessant. De volgende stop is de oase van Maireth. Hamed vertelt dat dit nog zeker 100km rijden is over een slechte weg en dat baart ons enige zorgen, want we willen morgen bijtijds vertrekken naar Nouakchott en vanavond dus niet te laat kamp opslaan.
De gids stelt een tussenoplossing voor en rond 13:00u zien we dezelfde bergen opdoemen waar we vanmorgen vertrokken zijn - hij heeft ons via een andere route terug laten rijden naar onze kampeerplek van vannacht. We rijden snel door en om 15:00u zijn we de ergste zandbak voorbij. We besluiten te stoppen om de banden weer op spanning te brengen, maar aangezien zowel onze compressor als die van Robbert en Adriaan kapot is, moeten we met de compressor van Daan alle 24 banden oppompen. Al met al staan we zeker een uur te blazen en gezien de tijd besluiten we unaniem om terug te rijden naar Atar om van daaruit morgen tijdig naar Nouakchott te vertrekken.
Iedereen is behoorlijk moe; de brandende zon en aanhoudende wind eisen hun tol. Rond 17:30u zijn we in Atar waar we een tankstop maken bij de Total. Q’s tank was bijna leeg, dus de verse peut doet 'm goed. Een minuut of 10 later rijden we het campingterrein van Bab Sahara weer op; het voelt als thuiskomen. Justus is blij verrast ons te zien en de kok zet direct een grote pan spaghetti op het vuur. We pakken de auto’s uit en stallen onze spullen in de tenten. De een doet een wasje, de ander sleutelt nog wat aan de auto en om 20:00u slurpen we allemaal een groot bord pasta naar binnen.
We spreken af dat iedereen morgen op eigen houtje naar Nouakchott rijdt, aangezien de route bestaat uit een rechte asfaltweg van zo’n 500km en alle auto’s een andere cruise-snelheid hebben. Wij starten wat later en halen de anderen dan bij, zodat we tijdig bij de Auberge in Nouakchott aankomen. Dat is van belang want wie als eerste arriveert heeft de veiligste plek voor de auto. Laatkomers hebben dus pech; als het parkeerterrein bij de Auberge vol is moet je de auto ‘buiten’ parkeren en vorig jaar zijn er van meerdere auto’s buiten het terrein spullen gestolen. Q krijgt dus de sporen morgen!
Overigens hebben we in Nouakchott als het goed is weer GSM-bereik en Internet, dus dan zijn we weer eenvoudiger bereikbaar voor het thuisfront en kunnen we eindelijk een selectie van de enorme hoeveelheid foto’s van de laatste dagen uploaden.
Index dagboek
