Dag 5 - Fes naar Errachidia
Na een lange dag checkten we gisteravond om 23:00u in bij het Ibis-hotel in Fes. Onderweg zijn we een paar keer verkeerd gereden in de mist en de stromende regen, wat resulteerde in interessante alternatieve routes door de bagger. Maar uiteindelijk konden we onze dagetappe probleemloos voltooien op de verharde weg. Bij aankomst troffen we een aantal andere teams in het hotel, dus we hebben met z’n allen nog wat zitten bomen onder het genot van een biertje. De lokale Malle Pietje bood aan om op onze auto’s te passen, dus hebben we vannacht lekker rustig geslapen en uiteraard hebben we hem daar vanochtend, mondeling en monetair, hartelijk voor bedankt.
Na het ontbijt zijn (bijna) alle teams eerst aan het sleutelen geslagen. Ook wij, want Q vertoonde een aantal symptomen die onze aandacht verdienden. De stuurbekrachtiging hebben we al eerder uitgezet omdat er een probleem was met de olie, dus we komen thuis met Popeye-armen. Daarnaast deed de koppeling raar onder de koude, vochtige omstandigheden van de laatste dagen en de achteras maakt een vreemd, tikkend geluid. We hebben de aandrijfassen (achter) opnieuw in het vet gezet en de rallybanden omgelegd, verder loopt alles soepel. Bij onze reisgenoten, team 1138, zijn de bladveren doorgezakt. We rijden dan ook rustig, maar des te meer zien we van de omgeving.
Onderweg het ene prachtige vergezicht na het andere want we rijden vandaag naar en door het Atlas-gebergte. De route ligt bijna constant op een hoogte tussen de 1.500 en 1.800 meter. Bij het koninklijke paleis in Ifrane kwamen we nog een ander team (1105) tegen dat zich bij ons heeft aangesloten. Wij rijden dus nu met de Audi Quattro, een Nissan Patrol (Robert en Adriaan) en een Jeep Cherokee (Leo en Yvonne).
Zo’n 100km voor Errachidia klommen we de bergen weer in. Het is de hele dag zonnig geweest maar nu, op 1.800 meter hoogte in de bergen, hangen er zware wolken en regent het weer. Maar in tegenstelling tot gisteren is de weg nu wel goed begaanbaar: mooi asfalt waar we met z’n drieën met ca. 80km/p/u overheen rijden.
In Errachidia zijn we gestopt voor het diner, in een hotel dat in de reisgids van Dietwin stond hebben we een prima driegangen menu genuttigd. Daarna weer de auto’s in voor de laatste 138km van de dag, in het pikkedonker naar Tinerhir. Wij rijden in de Quattro voorop, want de zes Bosch lampen werken perfect.
Ondertussen bleef het regenen. Op sommige plekken kruisten riviertjes van regenwater uit het Atlatgebergte de weg waardoor we bijna stapvoets over de weg moesten 'waden'. Maar vlak voordat we Tinerhir inreden, onze eindbestemming voor de dag, kwamen we dwars over de weg een ECHTE rivier tegen en zijn we, net als vele andere (locals), gestrand.
Dus toen maar omgekeerd en op zo’n 10km terug op de route een waanzinnig, authentiek Marrokaans hotel gevonden: luide muziek van een Marokkaanse Jam-band en een lobby vol vriendelijke locals met een gezonde handelsgeest. Het hotel was volgeboekt, maar gelukkig konden we nog twee kamers vrijlullen. Leo en Yvonne slapen daarom in de Cherokee en wij vijven delen de kamers. Morgen vroeg op en verder en route à Dakar!
Index dagboek
